Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Locked Topic
  • Pages:
  • 1
Into The Quiet Night
Topic Started: Feb 9 2008, 02:56 PM (496 Views)
Hannah Felagund
Member Avatar


Het was vannacht een mooie nacht. Geen wolkje aan de hemel. Heerlijk weer om buiten te zijn. Maar ook heerlijk weer om die telescoop weer eens uit te proberen. Ze had hem eigenlijk meegenomen voor Astronomie, maar vannacht was het er perfect voor. Ze had het ding zelf nog nooit geprobeerd, maar goed. Nu was het er een perfecte nacht voor. Nu maar hopen dat niemand haar hoorde of zag. Ze was er nu wel in de stemming voor.
Ze wilde misschien alleen zijn, misschien kon ze niet slapen of het kon ook iets heel anders zijn. Of geen van allen. Misschien was het niks, verveelde ze zich. Had ze een probleem? Zij wist het zelf niet, misschien wist iemand anders het. Ze hoopte het, want ze gedroeg zich als je oplette anders dan normaal.

Op haar tenen liep ze met de telescoop naar buiten. Op de trap hoorde ze iets, en liet ze het ding zelf ook bijna vallen. Maar greep hem nog net optijd vast. Anders was de halve school wakker, of de hele als het tegenzat. Maar toen ze eenmaal merkte dat het een rat was liep ze gewoon door. Maar wel snel, want voor je het wist miste iemand het beest en ging hij/haar hem zoeken. En dan was zij er ook bij.
Toen ze uit de deur was rende ze het terrein op, weg van de school. Ze ging naar de open plek die ze gezien had. Na een paar minuten was ze er half hijgend, maar ze wist bijna zeker dat niemand haar gezien had. Althans. Dat hoopte ze echt. Ze had geen zin om op deze mooie nacht problemen te krijgen.

Eenmaal zittend op de plek waar ze wou zijn zette ze de telescoop in elkaar en hoopte dat ze niks onderweg had laten vallen. Dan was al haar harde werk voor niks geweest. Dat zou zonde zijn. Eenmaal klaar zette ze hem goed neer en keek er doorheen. Het zag er gewoon prachtig uit! De sterren kon je vannacht zo goed zien! Ze keek even met spleetjes maar ze wist daarna zeker wat ze zag. Het waren zelfs twee dingen, de planeet pluto en ook nog een vallende ster! Wauw. Nu mocht ze een wens doen. Maar wat zou ze dan moeten wensen? Ze had helemaal geen idee. Maar opeens wist ze het! Ze sloot haar ogen en wenste het. Al merkte ze niks. Maar na de wens leek de lucht nog helderder, en de sterren beter zichtbaar. Dus had ze er een goed gevoel over. En ook deed de nacht haar denken aan een liedje van vroeger.

Ze ging even tegen de boom achter haar aan leunen en zong zachtjes het liedje. Ze wou liever niet dat iemand het hoorde. Want altijd zei ze dat ze vreselij kzong. Terwijl al haar vrienden juist het tegenovergestelde ervan vonden.

In this quiet night
Into the quiet night


OFF: Youtube link : http://nl.youtube.com/watch?v=TgG_qZcKzzE

Hannah, géén kilometers songteksten! Foei toch.... Zo kan ik ook een post vol krijgen..

maar wel +2 voor een erg leuke post
Offline Profile Goto Top
 
Lavina Alucard
Member Avatar


Lavina slenterde over het verlaten terrein. Ze had totaal geen zin om te gaan slapen en had nog te veel energie. Ze liep langzaam door de nacht en keek naar de sterrenhemel boven haar. Ze had een mooi uitzicht op de deuren en kon dus in de gaten houden of er iemand naar buiten kwam. Niemand zou haar snel opmerken , ze stond in de schaduw van een grote boom.

Lavina schrok op, ze zag iemand naar buiten rennen wie zou dat zijn. Lavina zag dat het geen leraar zou kunnen zijn het was overduidelijk een eerstjaars. Lavina keek even het meisje na en besloot om haar te volgen. Lavina begon een klein stukje te rennen om het meisje niet uit het oog te verliezen.

Ze zag dat het meisje bij een open plek stopte. Lavina zag dat ze een telescoop in elkaar zetten en naar de sterren boven hen keek. Lavina lachte zwakjes, "ze lijkt op mij, ook een nacht mens", dacht Lavina die naar het meisje keek. Ze was van huffelpuf, door het licht van de sterren was dat goed te zien.

Lavina zag dat het meisje even leunden tegen de boom achter haar aan leunen en zong zachtjes het liedje. Lavina verstond het hele liedje en vond dat het meisje niet al te beroerd. Lavina kwam langzaam te voorschijn uit het duister. "Hoi, mooi liedje van wie is het", zei Lavina die naar het meisje liep. "Ook geen zin om te gaan slapen", vervolgde ze en keek naar de sterren boven haar.

+2 voor een leuke post. Je hebt een erg leuke schrijfstijl. Keep up the good work
Offline Profile Goto Top
 
Hannah Felagund
Member Avatar


Hannah zuchtte. Normaal gesproken lag ze nu al snurkend in haar bedje te dromen, maar vanavond niet. Nee. Ze was niet moe, helemaal niet zelfs. Ze had zoveel energie dan ze zonder moeite een rondje rond het meer zou kunnen rennen. Al deed ze dat toch maar niet. Dan kwam ze nog eens in het verboden bos uit. Dat zou dan al helemaal lekker zijn dan. Niet. Dan moest ze naar die vreselijke Vilder. En soms dacht ze dat dat zelfs erger was dat het verboden bos. Of misschien was het wel gewoon zo, en lag het niet aan haar.

"Hoi, mooi liedje van wie is het", zei Lavina die naar het meisje liep. "Ook geen zin om te gaan slapen", vervolgde ze en keek naar de sterren boven haar.

Ze keek achterom. Het was die ene grif. Ze had haar wel eens gezien, maar nooit echt een echt gesprek gehad. Ach ja. Je moest er maar wat voor over hebben toch?
'Nee niet echt en bedankt. Ik weet eigenlijk niet van wie het is. Het, is gewoon een vertaling van een liedje die ik gewoon al best wel lang kende. Kan jij dan ook niet slapen?' Vroeg ze en keek weer naar de hemel.

De sterren straalde, en Hannah werdt er best wel vrolijk van. Maar straks zouden er nog meer mensen komen! Niet dat ze dat zo erg vond dan. Dat zou dan nog gezelliger worden juist. Maar stel dat juist daarbij nou een leraar zat. Of nog erger. Stel dat Vilder erbij zat! Ach. Dan liep ze dat risico maar. Want als ze nu toch naar binnen zouden gaan, zou de kans groot zijn. Waarschijnlijk zaten alle leraren nu in het kasteel door de gangen te marcheren om leerlingen te betrappen. Dus eigenlijk, was het buiten veel veiliger dan binnen. Vondt Hannah.
Offline Profile Goto Top
 
Lavina Alucard
Member Avatar


Lavina stond nu midden op de open plek naar de sterren te kijken. 'Nee niet echt en bedankt. Ik weet eigenlijk niet van wie het is. Het, is gewoon een vertaling van een liedje die ik gewoon al best wel lang kende. Kan jij dan ook niet slapen?' Vroeg het meisje en keek weer naar de hemel.

Lavina glimlachte en liep naar het meisje toe. "Ik ben zelf meer een nacht mens, het is nu lekker stil en je kan de sterren mooi zie", zei Lavina die naar de sterren gebaarden. "Ik had eigenlijk niemand op dit tijdstip hier op het terrein verwacht", zei Lavina na een korte stilte. "En vooral geen tweedejaars", zei Lavina met een glimlachje.

"Ik weet niet of ik me al had voorgesteld, ik heet Lavina", zei ze vrolijk en plofte naast de nog onderkende huffelpuffer neer. Lavina pakte een zakje uit haar mantel en maakte het open. Er zaten wat chocokikkers in en een doosje smekkies in alle smaken. "Ook wat", zei Lavina die het zakje voor de neus van het meisje hield. "Ik heb ze denk ik niet vergiftigt", zei Lavina met een grote grijns.

Lavina legde de zak naast zich neer zodat de huffelpuffer ook kon pakken als ze er zin in had. Ze stond op en begon in de boom te klimmen waar het andere meisje nog tegen aan zat. Lavina leek net een kat zo soepel klom ze omhoog. Ze zat nu bijna bovenin de boom en had een mooi uitzich over het terrein en ook op de deuren die naar de hal leiden.

Ze wilde altijd weten wie er het terrein op kwam en of ze zich moets verstoppen voor diegene. "Kom ook naar boven, het is hier een gaaf uitzicht", zei Lavina die op zijn kop ging hangen om het meisje beter te kunnen zien in het schijnsel van de sterren. "Ik kan vanaf hier het hele terrein bijna zien",zei Lavina die nog op de kop hing.

+2 voor het op je kop hangen...ghihihihihi!
Offline Profile Goto Top
 
Mattia Padrone
Member Avatar


Mattia had voetstappen gehoord, maar was weer in slaap gevallen. Voetstappen gingen vaker dan één maal per nacht over de vloer van de slaapzaal. Voeten van mensen die water gingen halen, voeten van mensen die de slaap niet konden vatten en voeten die slaapwandelden. Nee, aan voetstappen was Mattia gewend. En deuren ook. Mattia hoorde namelijk ook een deur. Het was waarschijnlijk de deur naar de badkamer, omdat iemand in het midden van de nacht nodig naar het toilet moest of een dame die wilde kijken of haar wallen al verdwenen waren. Mattia draaide zich weer om en sliep verder.

Maar toch kon hij de slaap niet helemaal vatten, hij was nu eenmaal wakker geworden en kwam zo makkelijk nog niet in slaap. Na ruwweg een kwartiertje stapte hij knorrig uit bed en besloot een glas water in te schenken uit de waterkan die bij het raamkozijn stond. Terwijl hij aan het schenken was keek hij geconcentreerd toe hoe het water in zijn glas gleed, maar toen dit gedaan was bracht hij het glas naar zijn mond en staarde naar buiten.

Hij had verwacht bewegingsloze duisternis te zien, maar in plaats daarvan bewogen twee kleine figuren zich over het terrein. Een voorwerp stond bewegingsloos op het koele gras, terwijl de twee figuren zich richting een boom begaven. Mattia fronste zijn wenkbrauwen en keek toe. Hij kon niet begrijpen dat mensen rond deze tijd van de dag nog op het terrein waren. Hij schudde zijn hoofd en staarde naar de twee figuren in de duisternis. Hij kon vaag zien dat het twee meisjes waren. Nu begreep hij het. Of eigenlijk begreep hij dat hij het nooit begrijpen zou. Meisjes waren voor hem nog steeds één groot mysterie. Hij liep terug naar zijn nachtkastje en pakte zijn bril. Opnieuw liep hij naar het raam, waar hij de twee meisjes bekeek. Met moeite onderdrukte hij een geeuw. Geen van de twee bewoon zo sierlijk al Sheela en geen van de twee had hetzelfde prachtige haar.

Misschien was het wel daarom dat Mattia zijn sloffen en ochtendjas aantrok en in zijn inmiddels veel te klein geworden pyama naar beneden sloop, om te kijken wat deze meisjes nu in vredesnaam aan het uithalen waren in de donkere nacht. Met een voorzichtige blik keek Mattia na enkele minuten uit een raam van een jongenswc op de begane grond. De voordeur zat 's avonds en 's nachts altijd op slot, dus opende hij het raampje, ging op de wcbril staan en kroop door het raampje naar buiten. Eenmaal buiten keek hij of zijn beide sloffen nog had. Toen hij merkte dat hij niets had verloren slaakte hij een zucht van verlichting. Zijn ogen keken door de nacht, zoekend naar de twee figuren bij de boom...

+3 voor mijn knuffelhuffel. Erg goed in elkaar gedraaide post!
Offline Profile Goto Top
 
Lavina Alucard
Member Avatar


Lavina hing nog steeds onderste boven en keek over het terrein heen, ook al was het best een raar gezicht om alles onderste boven te zien. Ze ging weer recht zitten en keek naar de maan, het was een prachtige nacht, een nacht waar Lavina meestal met Marius op pad zou gaan. Lavina glimlachte zwakjes en keek weer over het terrein dat er stilletjes bij lag. Zag Lavina het nou goed of verbeelde ze het zich, er liep iemand hun richting op. Ze kon niet zien of het een leraar was of een leerling die ook geen zin had om te slapen. Ze spong uit de boom en sloop langzaam naar de bos rand om te kunnen zien wie het was. Lavina kon het siluet van de vreemde wel zien, “het was wel een leerling maar dan een tweedejaars of zo”, dacht Lavina die door het duister tuurde.

Stilletjes sloop ze terug naar de open plek waar de tweedejaars zat. “er komt iemand aan”, zie Lavina die naar de tweedejaars liep. “Zo ver ik kon zien was het een leerling, maar ik kan er ook naast zitten”, zei Lavina die even op haar achter hoofd krapte. Lavina klom weer in de boom om te zien wat de vreemdeling zou gaan doen. Ze zou er veilig zitten, niemand zou kijken in een boom. Lavina ging weer bovenin zitten en zag de vreemde hun richting op lopen. Zou ze punten aftrek krijgen, als dat zo was kon ze hem beter smeren maar dat was ook gevaarlijk. Als hij haar zag, dan zou ze als nog de pineut zijn.
Offline Profile Goto Top
 
Mattia Padrone
Member Avatar


Toen Mattia zijn blik de twee mensen eindelijk gevonden had, waren ze al verdwenen tussen vele takken en bladeren. Het was duidelijk dat ze niet ontdekt wilden worden. Terwijl Mattia dichterbij kwam zag Mattia wel dat Hannah nog aan de voet van de boom was blijven staan, terwijl Lavina, een eerstejaars griffoendor die hij de laatste tijd werkelijk overal tegenkwam, van een tak uit de boom naar beneden bungelde. "Hallo daar!" Mattia kon zo snel niet veel intellectuelers of interessanters bedenken dan dat. "Wat doen jullie nog zo laat buiten?" Uit zijn broekzak haalde hij het verfrommelde lijstje met dingen die meisjes leuk vonden en op prijs stelden. Ze lastig vallen midden in de nacht stond er dan wel niet op, maar al snel zou Mattia uitvinden wat meisjes leuk vinden s'nachts! Een hele doorbraak!
Offline Profile Goto Top
 
Lavina Alucard
Member Avatar


Lavina zat nog in de boom en was tijdelijk geboeid door een uil die rond de toren van Griffoendor vloog. Ze keek na een tijdje snel naar het terrein en zag dat de vreemdeling weg was. Lavina ging weer op zijn kop hangen om te zien of ze hem ergens in de buurt zag. Lavina keek rond of ze iemand zag maar helaas. Ze kon niemand zien het was te donker door de schaduwen van de bomen. "Hallo daar!" zei iemand die uit de schaduwen kwam. Lavina schrok er zo van dat ze haar grip op de tak verloor en naar beneden viel. Gelukkig voor haar zat er niet veel lager een overhangende tak die ze op het nippertje vast kom pakken, maar ze deed zich wel zeer.

"Wat doen jullie nog zo laat buiten?", zei de jongen die Lavina herkende als Mattia Padrone een tweedejaars Huffelpuffer. Lavina liep zich weer vallen maar dit keer met beleid. Lavina kwam overeind en wreef over haar arm die uit de kom was geschoten door de val. “Hoi Mattia”, zei Lavina die een blad uit haar haar viste. “Jij zegt dan wel iets over ons dat wij nog laat op zijn maar jij bent hier ook”, zei Lavina plagerig tegen de tweedejaars. Ze wilde geen ruzie zoeken of zo, ze was gewoon in een goed humeur en opgelucht dat het geen leraar was.

“Ik kon niet slapen dus besloot ik een late wandeling te maken, is een oude gewoonte van me”, zei Lavina die vrolijk lachte. “Ik was eigenlijk van plan om alleen een stukje te lopen maar toen kwam ik die meisje tegen”, zei Lavina die naar de tweedejaars onder de boom wees. “Als ik vragen mag wat doe jij hier eigenlijk”, vroeg Lavina met enige nieuwsgierigheid.

+2 voor een leuke post!
Offline Profile Goto Top
 
Mattia Padrone
Member Avatar


Mattia grijnsde bij de uitleg van het meisje. Hij haalde een potlood uit zijn zak en keek Lavina nieuwschierig aan. “Als ik vragen mag wat doe jij hier eigenlijk?" De blik in haar ogen was bijna net zo nieuwschierig als die van Mattia. "Domme vragen stellen.." Mattia lachte vrolijk en voegde 'late wandelingen maken' toe aan het lijstje. "Dus eh.. waarheen wandel je dan het liefst?" Mattia keek op van zijn lijstje, dit was allemaal cruciale informatie. Als hij dit wist, dan kon hij misschien met Sheela een wandeling maken naar een mooie interessante plek.

Ondertussen keek hij echter met een bezorgde blik naar Lavina's arm. Misschien kon daar beter een verzachtend kruid op. Voor een moment stopte hij zijn papiertje weer in zijn zak en klemde zijn potlood achter zijn oor. Hij haalde wat geraspte smeerwortel uit een van zijn buideltjes, die hij voor hij vertrok toch nog even aan zijn pyamabroek had bevestigd. Het kleverige goedje wikkelde hij in een lapje en dit gaf hij aan Lavina.

"Het is is smeerwortel. Drie maal daags raspen en in een kompres tegen je arm leggen. Dat helpt tegen kneuzingen, verstuikingen en breuken." Hij had geen volledige wortel bij zich, maar die zou hij haar in de ochtend wel geven, als hij hem uit zijn koffer had gehaald. "Maar vertel, waarheen wandel je graag?"

+2 voor het lijstje.... ;)
Offline Profile Goto Top
 
Lavina Alucard
Member Avatar


Lavina stond nog steeds nieuwsgierig naar Mattia te kijken."Domme vragen stellen..", zei hij vrolijk lachte en schreef iets op een briefje. Lavina keek er even naar en bedacht dat het een briefje kon zijn van mensen die in overtredingen waren. “Zou hij een verklikker zijn”, dacht Lavina achterdochtig. "Dus eh.. waarheen wandel je dan het liefst?", zei Mattia die op zijn briefje keek. Lavina wreef nog even over haar arm, “meestal loop ik gewoon rond, dan zie ik wel waar ik uitkom”, zei Lavina bedachtzaam. Ze liep inderdaad als een zombie overal en nergens heen en kwam er pas later achter waar ze was en hoe ze terug moest komen. Lavina moest onwillekeurig terug denken aan een jaar terug. Ze was toen met Marius tikkertje gaan spelen en had er eigenlijk best spijt van gekregen. Hij had haar door het hele bos laten rennen en pas na vijf uur liet hij zich tikken maar toen was ze zo moe geworden van het jagen op Marius dat ze prompt in slaap was gevallen.

Lavina schrok op uit haar herinneringen toen er iets in haar gezichtsveld kwam. “Huh wat”, bracht Lavina verbaast uit en keek naar de lap die Mattia vast had. "Het is smeerwortel. Drie maal daags raspen en in een kompres tegen je arm leggen. Dat helpt tegen kneuzingen, verstuikingen en breuken", zei hij. Lavina pakte het aan en keek een beetje argwanend, dacht hij soms dat ze niet tegen een beetje pijn kon. Ze had wel ergere dingen meegemaakt dat een arm uit de kom. “Dat hoeft niet Mattia. Morgen heb ik er bijna geen last meer van, het lijkt dan meer op een beetje spierpijn”, zei Lavina die de lap wilde terug geven. "Maar vertel, waarheen wandel je graag?” Lavina keek verbaast op had hij haar nou wel of niet gehoord, “het zal wel”, dacht Lavina.

“Ik wandel graag met Marius, die bracht me soms mee naar het strand of het bos. Hij ging soms schilderen en ik maakte de boel onveilig”, zei Lavina die grijnsde. “En soms nam hij me mee naar een natuurgebied en gingen we kijken naar wilde dieren”, zei Lavina vrolijk.

Ik heb alle sterren nagezocht.. maar wie is dan toch die Marius?? +2 voor een leuke post!
Offline Profile Goto Top
 
Mattia Padrone
Member Avatar


((Posted Image
Da's een arm uit de kom... Da's erg pijnlijk.))

Leergierig als een kind dat nog nooit zoiets interessants had gehoord stond Mattia te luisteren. Zijn tong hing een beetje uit zijn mond en driftig pende hij de woorden van Lavina neer. “Wandelen naar strand of bos… kijken naar wilde dieren..” Mattia keek op. Lavina had zijn goed verzorgd kompres aan de kant gelegd alsof het niets was. Blijkbaar hield niet elk meisje ervan om voor gezorgd te worden. Goed, dat had hij dus ook weer geleerd. Handig, zo’n gesprekje tussendoor. Hoewel Mattia zich wel bedacht dat hij de eerstvolgende keer een plek uitzocht waar het warmer was en een tijdstip waarop het licht was. Zoiets als overdag.

“Nou moet je niet al te vreemd opkijken dat ik dit alles opschrijf hoor.. maar dik probeer me een beetje in te leven in hoe..” Hij wilde zeggen ‘meisjes’, maar hij had zo’n idee dat de meeste exemplaren het niet leuk vonden om over één kam geschoren te worden. Daarin kwam hij dan tenminste met meisjes overeen. Misschien een leuk gespreksonderwerp tijdens het feest. “.. hoe mensen in elkaar zitten.”

Het was maar goed dat het donker was, anders hadden de beide meiden kunnen zien hoe Mattia bloosde terwijl hij een smoesje verzon. Hij was namelijk niet van plan om het aan de grote klok te hangen dat hij stiekem verliefd was op Sheela Minderton, de beeldschone tweedejaars Griffoendor. “Ik ben namelijk sociaal niet zo .. eh.. begaafd.” Hopelijk stelde Lavina geen ongemakkelijke vragen meer. Mattia was namelijk ook niet zo begaafd in het liegen.

Hahahhahahaha! +2 voor een uitgebreide anatomieles... Freak of Nature...
Offline Profile Goto Top
 
Lavina Alucard
Member Avatar


(OOC: Lavina is een koppige muts die niet graag toegeeft dat ze pijn heeft)

Lavina keek nog steeds vreemd naar het briefje van Mattia. Ze keek hoe hij iets opschreef met zij tong uit zijn mond, het zag er best wel komisch uit zoals hij daar stond. “Nou moet je niet al te vreemd opkijken dat ik dit alles opschrijf hoor.. maar dik probeer me een beetje in te leven in hoe..” Mattia pauzeerde even een leek diep na te denken, “.. hoe mensen in elkaar zitten.” Lavina keek nog steeds vreemd naar hem. Ze had het idee dat hij niet eerlijk was maar zei er niks van. “Ik ben namelijk sociaal niet zo .. eh.. begaafd.”vervolgde Mattia.

Lavina glimlachte als of er niks aan de hand was. “Ik duik de boom maar weer in, zei Lavina die naar de boom wees met haar niet gewonde arm. Ze had stiekem de lap die Mattia had gegeven in haar zak gedaan. “Dan kan ik het schoolterrein in de gaten houden en ook zien of er leraren aankomen”, zei Lavina die op haar hoofd krapte. In werkelijkheid wilde ze niet laten merken dat ze zich goed had pijn gedaan. Ze draaide Mattia de rug toe en liep naar de boom waar Hannah onder zat. Lavina klom weer in de boom al was ze nu iets trager omdat ze haar ene arm niet gebruikte. Toen ze uit het zich was van Mattia pakte ze het doekje met daar in de smeerwortel uit haar zak en drukte het tegen haar gewonde arm aan.

Ze voelde dat het hielp ook al was het nog zeer pijnlijk. Ze bleef zitten en keek naar de sterren boven haar en bedacht dat ze een beetje onbeleefd was geweest om zo weg te lopen. Hij wilde haar noterbenen helpen. Lavina zuchtte en keek naar het terrein dat er vredig bij lag, al en toe gleed er een schaduw over het terrein. Ze had nooit kunnen bedenken dat ze een heks was of dat zo op een school zou zitten met kinderen zoals haar. Nou zoals haar kon niet, Lavina streek over haar rechter oog waar een litteken zat. Ze deed het doekje in haar zak en ging weer op zij kop hangen. “He Mattia kom ook hier heb je een mooi uitzicht”, zei Lavina die een glimlach te voorschijn toverde. Lavina keek naar Hannah die nog onder de boom zat .

min -10 voor het uitlachen van Mattia... +2 voor een leuke post!
Offline Profile Goto Top
 
Mattia Padrone
Member Avatar


Enigszins bemoedigd door het gebrek aan hatelijke opmerkingen vanwege zijn aantekeningen knikte Mattia vrolijk. Een tikkeltje overmoedig zette hij zijn rechtervoet tegen de stam van de boom, terwijl hij zijn armen uitstrekte naar een tak waaraan hij zich kon opheisen. Zijn linkervoet plantte hij op een uitstekend stuk tak, die duidelijk al eens eerder was afgebroken. met zijn rechtervoet zette hij zich af en daarna zette hij vlug zijn linkervoet nét iets hoger dan zijn rechtervoet op de boomstam. Toen hij er zeker van was dat hij stabiel stond keek hij of hij zijn rechtervoet nu ergens kwijt kon. Iets hoger plaatste hij ook deze voet. Zijn linkerarm reikte naar een takje iets verder boven hem, dat tussen zijn vingers weggleed en hem nog venijnig in het gezicht zwiepte.

De tweede keer was het echter wel raak. Met veel moeite hees hij zich op dezelfde tas als waar Lavina op zat en keek haar aan, zijn ogen vervuld met trots over het feit dat hij in een boom was geklommen. Dat had hij één keer eerder gedaan.. en toen was hij er bovenop Babette weer uitgevallen. "Gelukt!" Hij sprak vrolijk en ging even verzitten, waarna hij zijn blik samen met die van Lavina over het terrein liet glijden. Hannah zat nog steeds onder de boom, waarschijnlijk had die geen zin om haar kleren vies te krijgen of iets dergelijks. Jammer, want Mattia merkte nu pas hoe mooi het uitzicht was. Even keek hij weer naar Lavina. "Dus, hoe is het? Is het eerste jaar een beetje dragelijk?"
Offline Profile Goto Top
 
Lavina Alucard
Member Avatar


Lavina keek weer naar Mattia die nu aan kwam lopen en in de boom probeerde te klimmen. Lavina ging weer gewoon zitten en keek naar Mattia die erg onhandig deed om in de boom te komen. De boom nam wraak door Mattia in het gezicht te slaan, Lavina onderdrukte een grijns en keek hoe Mattia naast haar ging zitten en zei nogal blij “Gelukt, Lavina keek met een glimlach naar Mattia en keek ook rond over het stille terrein. Blijkbaar beviel het uitzicht hem wel, hij bleef kijken. "Dus, hoe is het? Is het eerste jaar een beetje dragelijk?", hoorde Lavina plots naast zich en keek een beetje geschrokken op. “Gelukkig blijf ik dit keer wel zitten”, dacht Lavina die een beetje bloosde. “Het is best goed met mij”, zei Lavina die haar blik afwende en naar de sterren staarde. Het ging niet zo goed met haar, ze miste Marius nog meer dan ooit en zeker snachts was het erger om de een of andere manier.

“Met jou”, zei Lavina een beetje kortaf en bleef naar de sterren staren. Ze vroeg zich al een tijd af of Marius op het schoolterrein mocht komen, maar ze had weinig hoop daarvoor. Ze zuchtte even en wreef voorzichtig over haar pijnlijke schouder, maar liep hopelijk niet te veel doorschemeren dat ze echt veel pijn had. “school is best leuk. Ik had nooit gedacht dat ik op een school zou komen of magie zou leren”, zei Lavina eerlijk. “Het enige dat ik echt tegen op zie is de toverdranken les. Die vent geeft me de rillingen”, zei Lavina die nu wel naar de jongen naast haar keek. “ Geen wonder dat hij het afdelingenshoofd is van Zwadderich”, zei Lavina die naar de voordeuren staarde van het kasteel.
Offline Profile Goto Top
 
Mattia Padrone
Member Avatar


Nadat Lavina aan Mattia had medegedeeld dat het wel okay met haar ging vroeg ze hem hoe hij eraan toe was. Mattia wilde net zijn mond open doen om antwoord te geven toen ze begon te vertellen over hoe school haar meeviel en dat ze nooit verwacht had op een magieschool te komen. Mattia kende het gevoel. Het was hetzelfde gevoel geweest als toen hij besefte dat hij er in de jaren vrienden bij had gekregen die hem mochten om wie hij was en die hem niet continu de grond in stampten, zoals hij dat bij zichzelf deed en zoals hij al twee jaar van de Zwadjes mocht verduren. “Het enige dat ik echt tegen op zie is de toverdranken les. Die vent geeft me de rillingen, geen wonder dat hij het afdelingenshoofd is van Zwadderich." Lavina keek Mattia aan en Mattia keek terug. Ook nu wist hij precies wat ze bedoelde, de professor toverdranken was een nare grimmige vent met een ego te groot voor zijn eigen hoofd.

"Gelijk heb je, het is een misbaksel van een man. Maar ik dacht dat professor Wenlock nu afdelingshoofd van Zwadderich was?" Wenlock was ook een loeder van de bovenste plank. Mattia verdacht haar ervan de baan die ze had alleen nog te houden vanwege de betaling en haar pasverworven beschermelingetjes, waar ze waarschijnlijk geen snars om gaf als ze geen talent vertoonden of haar niet naar de mond praatten. Mattia schudde zijn hoofd. "Ook de leukste niet." Het begon steeds kouder te worden in de nacht en Mattia werd, ondanks de snijdende wind, steeds een beetje slaperiger. Hij trok zijn schouders op en de mouwen van zijn ochtendjas naar beneden. De schotse ruit van zijn pyama bedekte nog nauwelijks zijn enkels.

"Nog favorieten in het lerarenteam?" Mattia glimlachte en dacht terug aan de lessen van professor Zodiac. Hij was nooit zo dol geweest op astronomie, maar hij kon zich de vrouw nog haarscherp herinneren. Ze was erg vriendelijk en ze deelden samen een aantal klungelige momenten, waaraan pudding, tafelkleden, zware deuren en telescopen van pas kwamen. Ja, je verveelde je nooit met haar. "Ikzelf vind professor Zodiac nog wel aardig. Ze doet tenminste een beetje normaal. Ik zie haar de laatste tijd wel steeds minder..." Mattia verzonk weer in stilzwijgen, starend naar de donkere lucht, op zoek naar wat zijn sterrenbeeld zou kunnen zijn.

- 10 voor het afkraken van Alexx
+20 voor het afkraken van Wenlock
+10 voor loving me!

en 3 voor een lollige post..
Offline Profile Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
ZetaBoards - Free Forum Hosting
Enjoy forums? Start your own community for free.
Go to Next Page
« Previous Topic · 2010-2011 · Next Topic »
Locked Topic
  • Pages:
  • 1

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +